Vorige maand kwamen mijn moeder en tante me opzoeken in Japan! Ik had er heel veel zin in en had ze al ruim 8 maanden niet meer gezien. Daarom had ik 9 dagen volgepland om ze zoveel mogelijk van de Tokyo regio te laten zien.
Dag 1: Omiya
Op de eerste dag had ik ze opgehaald van Narita vliegveld. Helaas is dat nog zo'n anderhalf uur reizen naar mijn sharehouse, waar we even hebben uitgerust en ik een gigantische tas vol eten, Sinterklaassnoep (eten dus) en souvenirs (nog meer eten) heb uitgepakt. Vervolgens gingen we even naar Omiya, het stadscentrum van Saitama om een beetje rustig aan te beginnen en wat te eten. De eerste stop was de Disney Store en natuurlijk moest ik ze meteen ook een van de beste dingen van Japan laten zien: 100 yen shops. Dus de Daiso hebben we uitgebreid afgestruind. Na de Tokyu Hands liepen we naar een ander winkelcentrum waar we gingen eten bij Hamazushi, een van mijn favoriete kaitensushi restaurants. Want ja, hoe kan je beter een vakantie in Japan inwijden dan met sushi? Na nog wat boodschappen gehaald te hebben gingen we met de taxi naar Warabi. Dat is de wijk die naast Toda ligt en waar ze een appartement hadden gehuurd. Het is niet ver maar met de trein moet je helaas voor slechts 4 haltes, maar liefst 3 treinen nemen, dus met alle bagage was een taxi veel fijner.
Dag 2: Asakusa, Ueno en Akihabara
Ja, we hebben deze dag maar liefst 3 wijken bezocht! Het is gelukt! We begonnen in Asakusa, waar we de Skytree en de Asahi Beer Hall zagen. We bezochten de Senso ji tempel en alle poorten, tempels en winkelstraten die erbij horen. Daarna gingen we naar Ueno park, waar we nog meer tempels hebben bezocht en gewoon lekker rustig hebben rondgewandeld. Aangezien het pas een uur of 4 's middags was stelde ik voor om ook nog naar Akihabara te gaan, aangezien ik bang was dat dat er de andere dagen niet meer van zou komen en het slechts 1 treinhalte verder was. We besloten erheen te lopen, om alle drukte op de stations te ontwijken. We hebben daar nog even rondgelopen en kleine gashapon prulletjes bekeken in Akiba Cultures Zone en de vele gashapon apparaten op straat. Tegen deze tijd wisten we al dat over 2 dagen typhoon Hagibis over Japan zou komen. Een paar dagen geleden was dat al bekend, maar meestal stellen tyfoons op het hoofdeiland Honshu niet zoveel voor. Er wordt dan groot alarm geslagen en een paar dagen later zijn ze compleet afgezwakt voordat ze de kust bereiken. Blijkbaar was deze iets sterker, dus ik verwachtte dat we die dag de hele dag in Koshigaya Laketown zouden zitten, want in dit gigantische winkelcentrum kan je makkelijk een hele dag schuilen voor de storm.
Dag 3: Harajuku en Shibuya
Deze dag begonnen we bij de Meiji jinja in Harajuku. Dit is een van mijn favoriete tempels in Tokyo, vooral vanwege het bosrijke park eromheen. Daarna gingen we winkelen in Takeshita Dori en liepen we verder naar de Omotesando straat, waar we even hebben geluncht. Vervolgens liepen we naar het Yoyogi park, waar ik eigenlijk wou lunchen, maar het was helaas vreselijk rotweer, het regende constant, waardoor we er maar snel doorheen liepen en verder liepen naar Shibuya. Daar gingen we op zoek naar een specifiek ramen restaurant waar ik een aantal maanden geleden weleens was geweest. Ze serveren hier namelijk glutenvrije ramen. Oh ja, want mijn tante is allergisch voor gluten. Er zijn wel opties, maar er zijn ook heel veel gerechten met gluten, aangezien veel gerechten noodles, paneermeel of andere soorten deeg bevatten. Sommige restaurants die glutenvrije noodles serveren, waren niet 100% glutenvrij, maar deze wel. Gelukkig hadden we het restaurant gevonden en hebben we een gigantische kom ramen op. Daarna gingen we richting het station via de beroemde Shibuya kruising en het standbeeld van Hachiko. Eenmaal terug in Kita Toda vroeg ik bij het station om informatie over de dienstregeling voor de dag erna, want voor zover ik wist was de tyfoon nog steeds onderweg. Daar werd mij verteld dat de trein na 12 uur 's middags niet meer zou rijden. WAT?! Treinen die niet rijden?! In heel Tokyo niet?! Geen enkele lijn?! Ik wist niet dat dat mogelijk was. Toen bleek dat mensen ondertussen supermarkten aan het leegroven waren (instant ramen was natuurlijk niet aan te slepen). Toen besloot ik mijn gigantische rugzak tot de nok vol te proppen met kleren, toiletspullen, eten, drinken en mini-Jenga om dan toch maar met 3 treinen naar het appartement in Warabi te gaan, zodat ik daar kon blijven slapen, aangezien we de volgende dag dus echt de deur niet uit konden.
Dag 4: Tyfoon dag
Nadat het de hele nacht ook non-stop had geregend, werden we wakker en zette we de tv aan. De tyfoon was wat zuidelijker in Honshu al aan land gekomen. Het grootste probleem van tyfoons zijn hier meestal de extreme regenval die erbij komt kijken. Op tv was te zien dat in het zuidelijkere deel rivieren al waren overstroomd, dorpen overstroomd en er zelfs een dijk was doorgebroken, waardoor er in die regio al doden waren gevallen. Al gauw kregen we de eerste van zo'n 10 alarmmeldingen op onze telefoons. Dit was natuurlijk allemaal in Japans, maar nadat ik het door Google Translate had gehaald bleek er te staan dat er een typhoon op komst was (joh) en dat we ouderen en mensen die slecht ter been zijn, moesten evacueren. Een paar uur later kwamen de berichten dat iedereen moest evacueren, wat betekent dat je een plek moet zoeken die uiteraard binnen is en minstens op de 3e verdieping. Wij zaten op de 7e verdieping, dus dat zat wel goed. Buiten waren ondertussen al geen mensen en auto's meer te bekennen en het regende nog steeds hevig. We hoorden de windstoten voorbijgaan, vooral omdat ons appartement op de hoek van het gebouw zat en dat dus op de 7e verdieping. Op gegeven moment voelden we het hele gebouw heen en weer gaan. In Japan worden veel gebouwen op een soort flexibele ondergrond gebouwd, zodat het tijdens aardbevingen flink heen en weer kan schudden, zonder dat het gebouw beschadigt of instort. Ik was dus bang dat we door de harde wind straks misschien wel urenlang in een schuddend gebouw zouden zitten. Gelukkig hield het snel op en ik kwam er (maar liefst een dag later) achter dat het gewoon een aardbeving was. Ook dat nog! Een paar uur later, toen de typhoon bij ons aangekomen zou zijn, leek het eigenlijk niet heel veel harder te waaien of te regenen dan voorheen. Wel waren er op tv speciale opvangcentra te zien waar mensen onderdak konden zoeken, die bijvoorbeeld in hun omgeving niet naar een 3e verdieping konden gaan. Hier klopten ook enkele daklozen aan, die vervolgens geweigerd werden, omdat ze geen huisadres konden opgeven. Dit kreeg veel kritiek en media-aandacht, waardoor vervolgens deze procedure is aangepast, zodat in het vervolg iedereen onderdak krijgt. In Toda, waar ik woon, werd blijkbaar omgeroepen over de luidsprekers op straat, dat ze de dam gingen openen, omdat ze anders bang waren dat ook deze zou doorbreken. Na urenlang mini-Jenga en Netflix, gingen we slapen om af en toe weer wakker te schrikken van de zoveelste noodmelding op onze telefoons.
Dag 5: Shinjuku
De volgende ochtend was het prachtig weer. Op het nieuws zagen we wat de typhoon allemaal heeft aangericht. In totaal zijn er 98 mensen overleden, 7 vermist en meer dan 300 gewond geraakt. Bijna 300.000 huishoudens zaten zonder stroom en 10 gloednieuwe shinkansen treinen waren overstroomd, met bij elkaar een waarde van bijna 300 miljoen euro. Vooral in de prefectuur Chiba, naast Saitama en Tokyo, zaten mensen nog lange tijd zonder stroom en sommige mensen hadden zelfs geen huis meer. Doordat het een schiereiland is waar de typhoon recht over heen ging, had Chiba vreselijk veel schade. Er werd weer opnieuw gediscussieerd in de politiek of er in bepaalde delen van Japan toch elektriciteitsdraden moeten worden aangelegd onder de grond. Iets wat meestal juist niet wordt gedaan, vanwege aardbevingen. De treinen zouden na 1 uur 's middags weer gaan rijden, maar dat was nog maar afwachten natuurlijk. Rond die tijd gingen we naar het station, waar we zagen dat er in heel Tokyo en Saitama slechts 1 treinlijn reed (van de 23 JR lijnen). En drie keer raden welke lijn dat was... De Saikyo lijn! Die langs mijn huis gaat en die iedereen in Tokyo en Saitama altijd haat omdat treinen daar altijd te laat zijn. Wie had dat ooit gedacht haha! Maar ja, we waren niet bij mij thuis. Stationpersoneel vertelde me dat we een bus konden nemen naar een station langs de Saikyo lijn en zo verder naar Tokyo. Eenmaal in de trein, reden we over een brug over de rivier, die voor ons zo'n grote bedreiging vormde de dag ervoor. Normaal gesproken kan je de rivier zien en daarnaast aan beiden kanten sportvelden, grasvelden met bomen en dijken met wandelpaden. Nu waren alleen nog maar de topjes van de bomen en de dijken te zien. Alle velden waren compleet verdwenen en het leek alsof de dijken precies hoog genoeg waren om het water tegen te houden tegen de woonwijken die pal achter de dijken begonnen. We gingen naar Het Tokyo Metropolitan Government Building om vanaf de 45e verdieping over Tokyo te kijken, aangezien het zo'n prachtig en helder weer was. Vanuit de toren konden we alles zien! Heel Tokyo, Saitama, Yokohama, Odaiba en Mount Fuji. Vervolgens gingen we naar Shinjuku Gyoen, het grote Nationale park. Er waren hier en daar wel grote bomen omgewaaid, maar verder was het een prachtig park op een prachtige dag. We sloten de dag af met curry bij Coco Ichibanya in Kabukicho. Hier hebben ze allergenen-vrije curry, echt een aanrader! Er zitten absoluut geen allergenen in, alleen appel. Ja, dat is raar. Het smaakt ook niet naar appel, maar gewoon naar curry, dat is nog raarder.
Dag 6: Nakano en Odaiba
Voor vandaag stond een hele dag in Odaiba op de planning, maar aangezien mijn moeder al 5 dagen zat te zeuren dat ze (nog meer) wil winkelen en helemaal blij werd van de kleine prulletjes in Akihabara, besloot ik dat een stop in Nakano Broadway noodzakelijk was. We liepen een tijdje rond in dit gekke winkelcentrum vol prulletjes, collector items en vintage troep. Vervolgens gingen we met de trein verder naar Odaiba, het eiland in de Tokyo baai waar ik altijd heel blij van word. Je vermaakt je hier makkelijk een hele dag en alles ligt op loopafstand. Ik zag het voor me hoe we lekker langs het strand en de boulevard zouden lopen met uitzicht op de Tokyo skyline. Helaas was het vreselijk rotweer en regende en waaide het weer eens. We zagen Tokyo dus amper en we renden maar snel verder naar de volgende stops. Dat waren het Gundam standbeeld, History Garage, het kleine maar leuke gratis klassieke automuseum, Venus Fort, het winkelcentrum wat eruit ziet als een pittoresk Italiaans dorp en tot slot Diver City, waar we 's avonds in de foodcourt wat hebben gegeten.
Dag 7: Yokohama
Yokohama is naar mijn mening ook echt een must om te bezoeken als je naar Tokyo komt. Met een goede planning zie je hier alle highlights van de stad binnen een dag. We begonnen in de Queens Mall. Hier moesten we eerst naar de Disney Store en Snoopy Town. Helaas verkocht de Disney Store geen Disneyland tickets (ik wist niet dat dat kon). We liepen buiten via het Minato Mirai pretpark langs het Cupnoodle museum, die helaas die dag gesloten was. Door weer een ander winkelcentrum liepen we naar de Red Brick Warehouses, een historische locatie in Yokohama. Deze oude gebouwen die vroeger als douane checkpoint dienden voor de haven, zijn nu omgebouwd tot restaurants en souvenirwinkels. Er is ook bijna altijd wel een of ander evenement of festival aan de gang en dit keer was dat uiteraard Oktoberfest. We liepen via Yamashita park verder naar Chinatown. Dit alles ging in een verrassend rap tempo, dus we besloten eerst nog even purikura in een arcade te doen. Het resultaat is de eerste foto, haha! Daarna gingen we naar een restaurant waar ik graag heen ga om onbeperkt Chinees te eten. Na nog een paar leuke winkeltjes bezocht te hebben en uiteindelijk gewoon Disneyland tickets gekocht te hebben in een konbini, gingen we weer naar huis.
Dag 8: Disneyland
Want ja, die tickets waren natuurlijk niet voor niks. De volgende dag was het tijd voor Disneyland! En nog beter... Disneyland tijdens Halloween seizoen!!! Ik had hier al zo naar uitgekeken, omdat Japanners gek zijn op verkleden, Halloween en Disney, had ik hoge verwachtingen. En die werden zeker waar gemaakt. Die dag ging Caro ook met ons mee en uiteraard had ik me ook enigszins verkleed. Meer dan de helft van de mensen waren verkleed. Sommigen zelfs heel professioneel, alsof ze ook prinsessen waren die in het park werkten. Daarom is het normaal gesproken niet toegestaan om echt verkleed te gaan als een karakter, maar met Halloween mag alles! Sommige meiden droegen grote hoepeljurken en konden dus niet eens in attracties. Die betaalden dan dus 60 euro entree om de hele dag overal op de foto te gaan en churros te eten. Het was helaas wel iets drukker dan de vorige keer dat ik hier was, maar we hebben alsnog redelijk veel attracties kunnen doen. Ook de parades waren natuurlijk in Halloweenstijl dus dat was ook geweldig. Daarnaast was ook The Haunted Mansion omgetoverd tot een The Nightmare Before Christmas attractie!
Dag 9: Koshigaya Laketown
Een week eerder hadden we ons er al zo op ingesteld dat we op de typhoon-dag naar Laketown zouden gaan, dat we er dus uiteindelijk hoe dan ook heen moesten. Dit is het grootste winkelcentrum van Japan en heeft rond de 800 winkels en restaurants! We zijn daar ook nog naar een kattencafé gegaan, iets wat op Zsuzsi's to do lijstje stond, maar wat er tot nu toe nog niet van was gekomen. Ook dit was heel leuk. We gingen naar Cafe Mocha, omdat die altijd hele mooie cafés heeft met leuke thema's.
De volgende ochtend was het alweer tijd om afscheid te nemen, maar het was een hele leuke vakantie!
Reacties
Een reactie posten