Okinawa uhm… Asakusa

Tijdens de laatste paar dagen van Sanders vakantie in Japan, gingen we naar Okinawa. Deze eilandengroep in het zuiden van Japan, wordt vaak omschreven als het Hawaii van Japan. Ik wou er al jaren heen en eindelijk was het zover! We zouden voor 5 dagen gaan, waarvan de laatste dag eigenlijk niet helemaal meetelt omdat we dan ’s ochtends al op het vliegtuig stappen. Jazeker, we namen weer een binnenlandse vlucht, want Okinawa ligt zo’n 2 uur vliegen vanaf Tokyo en is niet te bereiken per trein en slechts beperkt per boot.

We hadden een vlucht geboekt met Peach Air, een Japanse budget airline, via Trip.com. Onze heenvlucht vertrok zo vroeg, dat we de gebruikelijke treinroute door Saitama naar Narita Airport niet konden nemen. Daarom namen we de eerste trein vanaf het station, om een vroegere en duurdere route door Tokyo te nemen. Om 5 uur ’s ochtends stonden we in de trein, waar ik ontdekte dat ik een mail had ontvangen van Trip.com, waarin stond dat onze vlucht was geannuleerd. We stapten uit de trein, zodat ik ze kon bellen. Er werd mij verteld dat we een middagvlucht konden krijgen. Wij baalden hier natuurlijk enorm van, want dan hadden we uiteindelijk een dag minder vakantie op Okinawa. Helaas hadden we geen andere keus en we gingen akkoord. Degene aan de telefoon zei dat het werd geregeld en ik een bevestigingsmail zou krijgen. We besloten nog een paar uur door te brengen in Asakusa, aangezien we daar toch moesten overstappen op de trein naar het vliegveld en het is een leuke buurt, waar we al jaren niet meer samen heen zijn gegaan. En wat was het heerlijk rustig daar! Deze wijk wordt normaal overspoeld door toeristen, maar zo vroeg op de ochtend was er geen kip. We liepen er wat rond, aten wat en na zo’n 2 uur realiseerden wij ons dat we nooit een bevestigingsmail hadden gehad. Ik belde dus weer opnieuw, waar ik het hele verhaal opnieuw kon uitleggen, om te horen dat het verzoek nog steeds in behandeling was. Het was dus nog helemaal niet zeker dat we over een paar uur wel zouden vliegen! We werden hier natuurlijk behoorlijk pissig over, omdat we eerder te horen hadden gekregen dat het geregeld was. We zeiden dat we het over uiterlijk een uur moesten weten, want dan zouden we moeten vertrekken naar het vliegveld. We zouden binnen een uur teruggebeld worden, maar je raadt het natuurlijk al… dat is niet gebeurd. Dus ik belde ze opnieuw en nog steeds was er niks bevestigd. Vervolgens besloot ik direct naar Peach Air te bellen, waar binnen 2 minuten mijn boeking werd achterhaald om mij helaas te vertellen dat ook de middagvlucht al volgeboekt was. We konden wel de volgende ochtend nog vliegen op hetzelfde tijdstip als onze oorspronkelijke vlucht. Alweer hadden we geen andere keus en dus lieten we het omboeken. Helaas konden we geen geld terugkrijgen, omdat het werd omgeboekt en daardoor ons probleem dus volgens Peach werd opgelost. Naast het feit dat we een dag minder vakantie op Okinawa hadden, hadden we de huurauto en het hotel al geboekt. Toen we hierover ook wat telefoontjes hadden gepleegd, werden we teruggebeld door Trip.com. Ruim een uur nadat ze ons eigenlijk hadden moeten bellen. Ze wilden ons mededelen dat de middagvlucht helaas was volgeboekt. Nee! Je meent het! Wij werden zo boos op ze, want dankzij hun konden we niet mee met de middagvlucht. Als ik om 5 uur ’s ochtends meteen naar Peach had gebeld, dan was het waarschijnlijk binnen 5 minuten geregeld en konden we die dag nog op vakantie. Maar doordat we erop vertrouwden dat Trip.com het voor ons zou regelen hebben we ruim 6 uur tijd verspild. Er was geen begrip voor onze frustratie, geen compensatie mogelijk en we werden ook nog gewaarschuwd dat we niet zo boos mochten reageren. Ik heb uiteindelijk zo’n 40 euro uitgegeven aan telefoonkosten die dag, doordat het bedrijf niet eens een Japans telefoonnummer had, maar een  nummer wat naar een of ander kantoor in India leidde. Kortom, boek NOOIT via Trip.com.

We hadden een nieuw plan voor de dag nodig, maar beseften ons, dat samen met de trein terug gaan naar huis en morgenochtend weer om 5 uur de deur uit gaan om weer de duurdere treinroute naar het vliegveld te nemen, net zo duur was als een hotel boeken bij het vliegveld. We besloten dus om nog een paar uur in Asakusa te blijven en daarna via een andere route naar ons hotel bij Narita te gaan. 

Er was iets wat ik altijd al had willen doen in Asakusa, maar wat er nooit van was gekomen. Er is namelijk een winkel die ukiyo-e verkoopt, oftewel Japanse houtsnede prenten. Hier worden ook workshops gegeven, zodat je zelf een ukiyo-e kan afdrukken en dat leek me dus echt geweldig. Binnen no time hadden we de winkel gevonden en een anderhalf uur durende workshop voor 2 geboekt voor nog geen 25 euro totaal. We hadden voor de workshop begon nog tijd om te lunchen en we vonden een heel mooi traditioneel okonomiyaki restaurant. Propvol kwamen we weer bij de winkel aan, waar we met nog een stel de workshop gingen volgen. De winkel is ooit begonnen door een Amerikaan, die expert is in het maken van ukiyo-e. Het drukt ze dus niet alleen af, hij ontwerpt en maakt de houtsneden ook zelf! Hierdoor worden de workshops ook in het Engels gegeven, door zowel Japans als buitenlands personeel. We leerden hoe we elke houtsnede met een speciale kwast en olie met pigment moesten insmeren, slechts op specifieke plekken. Vervolgens moesten we het papier op een bepaalde manier vasthouden en op het hout leggen, zodat hij niet zou bewegen. Daarna druk je het papier aan met een speciaal gereedschap, wat uniek is voor het drukken van ukiyo-e. Daarna haal je het papier van het hout en heb je één kleur op papier. Dit herhaalden we met nog zo’n 4 houtsneden, waardoor er uiteindelijk een afbeelding van Hokusai’s ‘De Grote Golf bij Kanagawa’ ontstond. Heel leerzaam en leuk dus, ik kan het iedereen aanraden om dit ook te doen! 

Daarna vertrokken we naar ons hotel in Narita. We werden vanaf het station in Narita opgehaald met een shuttle bus van het hotel, die eerst ook nog langs een groot Aeon winkelcentrum kwam. We besloten om daar wat te gaan eten, aangezien het hotel waarschijnlijk in de middle of nowhere zou liggen. We hebben sushi op en hebben in alle haast met veel gestress nog wat ontbijt gekocht bij de supermarkt, om nog net op tijd de bus weer te halen. Komen we in dat hotel aan, zit er gewoon een Family Mart convenience store in de lobby! Hahaha, dat hadden we nooit verwacht, maar ja, nu hadden we al ontbijt. Het hotel had ook een zwembad, dus daar hebben we nog even gezwommen en gerelaxt in het bubbelbad.

De volgende ochtend, konden we met een shuttle bus naar het vliegveld. Dat hotel was dus een uitstekende beslissing, we konden lekker uitgerust vertrekken. Op naar Okinawa!