Kawagoe en Shizuoka

Maandag ben ik met Sander naar Kawagoe gegaan. Jippie! Sander is hier! We gingen naar het stadje hier in Saitama wat ik al eerder had bezocht, met de bijnaam 'Little Edo', omdat alles er nog uitziet als het dorpje uit de 17e eeuw. We liepen naar wat tempels, waar het verrassend rustig was. Daarna wandelden we door de oude winkelwijk en ja hoor, daar was dus iedereen. En dan bedoel ik ook echt iedereen, want ja, iedereen is 10 dagen vrij. Kawagoe staat vooral bekend om het traditionele snoep wat daar nog steeds met de hand wordt gemaakt en zoete aardappels. Nou dat wou elke andere toerist natuurlijk ook wel proeven, met als resultaat dat overal belachelijk lange rijen stonden, want Japanners houden ervan om in de rij te staan. Uiteindelijk hebben we in een zijstraat wat zoete aardappel friet met honing kunnen bemachtigen en zodra we ons eten hadden, stond ook daar een lange rij, haha! Japanners gaan gewoon graag ergens eten halen waar een rij staat, want dat betekent dat het eten er goed is en het verhoogt ook de voorpret en de ervaring van het eten. Of zo. Maar hierdoor was er eerst dus gewoon geen winkeltje te vinden zonder rij, want ja, IEDEREEN IS VRIJ!

Verder zagen we iedereen met een soort lang donkerbruin stokbrood in een koker lopen en omdat we heel nieuwsgierig waren waarom het zo populair was (en we er eerlijk gezegd graag bij wilden horen haha), gingen we ook op zoek. Uiteindelijk hadden we er een gekocht en het bleek soort luchtig, gepoft, zoet, iets... te zijn. Na nog een bezoekje aan de beroemde Bell Tower kwamen we nog terecht in een straatje vol koi karper vlaggen. Deze hangen er dus alvast voor Children's Day (Kodomo no hi) op 5 mei. 

Na een redelijke zoektocht terug naar het station, gingen we ook nog even naar een grote tempel in Omiya. Omiya is het stadscentrum van Saitama en de tempel ligt op ongeveer 20 minuten loopafstand van het station. Hoewel het al een beetje donker werd, waagden we het er toch op, omdat we nu al in de buurt waren en anders zou het er niet meer van komen. Ik was er al een keer geweest in mijn eerste week hier, maar ik vond de tempel en het omliggende park zo leuk dat het nog een bezoekje waard was. We hebben er nog leuk rond kunnen lopen en de tempel kunnen zien, maar snel daarna werd het inderdaad donker. Daarom liepen we terug naar het station om daar in de buurt sushi te eten bij Hamazushi. Dit is mijn favoriete kaitensushi restaurant, maar er zijn altijd lange wachtrijen. Nou nu in Golden Week natuurlijk al helemaal! We trokken een kaartje en besloten even te gaan winkelen bij de Daiso ernaast. Aangezien ons nummer toen nog niet op het scherm stond, wat dus betekent dat je wel heel erg lang moet wachten, besloten we om niet meer te wachten en gewoon ergens anders te gaan eten. Vervolgens gingen we wel nog even naar de gigantische Book Off Plus die een verdieping hoger zat, waar Sander 2 mooie Japanse voetbalshirts heeft gekocht voor een spotprijsje. Dat duurde bij elkaar allemaal langer dan verwacht (een uur en een kwartier om precies te zijn) dus gelukkig konden we toen alsnog terecht bij het restaurant.

Dinsdagochtend hebben we onze huurauto opgehaald. Het links-rijden-en-rechts-in-de-auto-zitten-avontuur kon beginnen! We vertrokken naar Fuji, waar we voor 3 nachten een hotel hebben geboekt. Helaas regende het al de hele ochtend keihard aan een stuk door en het zag er niet naar uit dat het ooit op zou houden. Daarom gingen we maar naar de Aeon Mall in de buurt van het hotel. Dit winkelcentrum was erg groot, dus we hebben ons er de rest van de middag vermaakt. Na nog een lekker grote kom ramen, gingen we 's avonds naar ons hotel.

Op woensdag bleef het gelukkig verrassend lang droog. We gingen naar Shizuoka. Shizuoka is zowel een prefectuur (hierin ligt ook Mount Fuji) als een stad. Wij gingen dus naar de stad omdat er een mooie tempel en een kasteel is. Toen we bijna bij de tempel waren zagen we hele straten vol met aardbei 'cafe's' en winkeltjes. Blijkbaar werden er in dat gebied overal aardbeien gekweekt in kassen. Dus dat moet dan typisch Japans weer omgedoopt worden tot een heus aardbeiendorp en alle winkeltjes verkochten er aardbei smoothies, ijsjes, koekjes, chocolaatjes, mochi, cakejes, jam en oh ja... ook nog aardbeien. Die waren alleen zo duur (zo'n 6 grote aardbeien voor 7 euro), dat we de aardbeienwinkeltjes maar snel achter ons lieten. 

We liepen verder naar de tempel, maar wat we niet wisten was dat die vreselijk hoog in de heuvels lag. We moesten dus heel, heel, heeeeel veel trappen op. En geen gewone trappen, maar het wisselde van Koopgoot-achtige treden met grote ronde keien tot hele hoge traptreden die bijna tot mijn knieën kwamen (bij sommige Japanners dus tot hun heupen). Na die uitdaging vond ik dat ik wel een limited edition Tokugawa Coca-Cola had verdient. Dit is dus een flesje die ze verkopen bij het tempelwinkeltje of in automaten met het symbool van Tokugawa (de shogun die de stad heeft opgebouwd en wat dus op allerlei tempels en kastelen te vinden is) erop. Dinsdag hadden we ook al 2 flesjes gekocht met Mount Fuji en Kamakura erop. Nou had ik dus vreselijk spijt dat ik niet de versie van Kawagoe had gekocht op maandag. Maar gelukkig is dat dichterbij mijn huis, dus die ga ik zeker nog een keer halen. Na de tempel bekeken te hebben, liepen we weer naar beneden, naar de auto. Het begon te regenen, maar we wilden toch nog naar het kasteel van Shizuoka. Dit was een half uur rijden verderop, maar helaas viel het erg tegen. Er waren alleen 2 kleine bijgebouwen. Blijkbaar bestaat het kasteel niet meer en volgens mij wordt het opnieuw gebouwd. Of zo. Ja, we hebben ons niet echt goed ingelezen en eenmaal daar, was alles in het Japans uitgelegd. Het was wel een mooi park, maar aangezien het ondertussen alweer behoorlijk regende, bleven we niet lang. Tot slot gingen we nog naar een winkelcentrum, wat aan een leuke boulevard aan de kust zou liggen, in de haven. Helaas viel ook dit tegen, want het was erg klein en natuurlijk weer vreselijk druk. Uiteindelijk reden we weer terug naar het hotel en hebben we hier in de buurt curry gegeten bij Coco Ichibanya.