Shoppen in Koshigaya Laketown en Shibuya

Woensdag ben ik met Vera naar Koshigaya Laketown gegaan. Dit is een gigantisch winkelcentrum, wat perfect was omdat het de hele dag regende. Het was ongeveer 25 minuten reizen met de trein. We hebben er wat rondgelopen en gewinkeld en buiten kon je ook langs het meer lopen. Ik heb meteen een super kinderachtige etui gekocht en we gingen naar de Daiso. Oh ja, helemaal vergeten! Ik ben dus tot nu toe ook al elke dag naar een 100 yen shop gegaan, haha! Er zijn vreselijk veel 100 yen shops in Japan, daarom kwam ik er gewoon elke dag minstens een tegen. En het geweldige is dus dat (bijna) alles in deze winkels 100 yen kost, wat omgerekend 80 eurocent is. Ik heb er dus al van alles gekocht van een wasmand tot een zeeppompje en van muurstickers tot gezichtscrème. Oh en niet te vergeten, mijn sleutelhanger met zwevende noodles. Daiso is dus een van deze 100 yen shop ketens. Die dag heb ik er onder andere servies gekocht en op aanraden van Vera een kookwekkertje voor op werk en leuke stickertjes voor de kinderen op school. We gingen eten bij een Hawaïaans restaurant en ‘s avonds weer met de trein terug.  

Die avond was ik helaas een beetje ziek geworden, wat misschien niet zo gek is omdat er een van de ergste griepepidemieën ooit heerst en drie keer raden wie er als enige zonder mondkapje rondloopt. Hoewel ik me de volgende dag nog niet veel beter voelde, besloot ik om toch maar ‘even snel’ naar het gemeentehuis te gaan om me in te schrijven. Eenmaal daar, na 2 haltes met de trein, werd ik naar een bepaalde balie gestuurd. Diegene sprak geen woord Engels. Dan kan ik best een beetje Japans, maar ik heb nou niet echt een gemeente-en-huisvesting-vocabulaire of zo. Ook kreeg ik te horen dat ik een bepaald pasje wat ik moet hebben voor werk, niet meteen krijg, maar pas over een maand. Fijn. Ondertussen kreeg ik formulieren onder m’n neus geschoven... compleet in het Japans, super kleine vakjes, 3 pagina’s, dubbelzijdig, noem maar op. Gelukkig vulde die mevrouw het grootste deel in en ik gaf haar gewoon m’n paspoort, dus dat zal wel kloppen.  Daarna mocht ik gaan zitten tot ik weer door een andere balie werd geroepen. Ondertussen brak het zweet me uit en zat ik daar te rillen van de koorts. Even later komt diezelfde vrouw weer naar me toe, om te zeggen dat ik eerst naar een andere balie had moeten gaan! Nou vooruit dan maar... Kortom, 4 balies en 2 uur later slofte ik weer terug naar de trein. 

Vrijdag voelde ik me gelukkig al een stuk beter. Toen besloot ik toch eindelijk echt eens naar Tokyo te gaan, want daar was ik nog helemaal niet geweest deze week! Ik ging naar Shibuya, dit is een leuke winkel- en uitgaanswijk. Als eerste ging ik weer even bij Hachi langs. Zijn standbeeld staat er gelukkig nog steeds en je komt er door de bordjes ‘Hachiko exit’ te volgen. Hier vind je ook die grote kruising met al die zebrapaden. Het was wel echt veel meer toeristisch dan voorheen, want opeens waren er souvenirwinkeltjes en ze verkochten zelfs producten waar die kruising op stond. Niet heel raar dus, maar tot nu toe waren de meeste winkels niet heel toerist-georiënteerd, op een paar plekken in Tokyo na. Maar goed dit is dus ook echt zo’n toeristenattractie, want het is een van de bekendste plekken van Japan (hoewel er minstens nog 10 van zulke mega kruisingen met wolkenkrabbers en overal felle lichten en reclameschermen in andere wijken zijn). 

Ik liep verder naar Shibuya 109, een van mijn favoriete winkels in Tokyo. Het is een hoog maar van binnen knus gebouw, met meer dan 100 kleine winkeltjes er in. Ik zag zoveel leuke dingen, maar alles was telkens 'free size' oftewel one size, wat natuurlijk echt niet mijn size is. Een paar keer kon ik het echt niet laten en heb ik toch even iets gepast, maar helaas paste het steeds echt net niet. Ik heb wel een leuk vestje gekocht, die gelukkig wel paste. Daarna liep ik naar Magnet, een winkel die bij Shibuya 109 hoort, maar een straat verderop zit en vooral herenkleding verkoopt. Wel zat er nog een super leuk winkeltje in die hele bijzondere Disney tassen verkoopt en er was een soort pop-up expositieruimte, waar iedereen zelf iets mag tekenen. Maar ik ging vooral naar Magnet omdat je met de lift naar het dak kan, om over de kruising uit te kijken. Het was erg leuk om het vanaf de 8e verdieping te zien, maar wel erg koud. Ik had bovendien mijn winterjas niet aan, omdat ik het de dag ervoor zo vreselijk warm had. Dat kwam deels door de koorts, maar ik zag ook dat het vandaag 8 graden zou worden. Nou niet dus! Het was 1 graden en ik keek naar de weersvoorspelling van de dag ervoor... Dus ik heb alsnog de hele dag staan rillen in de kou, haha!

Het werd alweer donker, dat gebeurt hier al tegen half 5 's middags. Het gebeurt vooral heel snel, het is echt donker voordat je het door hebt. Ik ging curry eten bij Coco Ichibanya, een grote en bekende keten die alleen maar curry gerechten verkoopt. Onderweg naar het station liep ik weer langs Magnet en ik besloot nog een keer naar het dak te gaan om ook in het donker foto's te maken. Gelukkig was het ook nu erg rustig op het dak. Hoewel het voor de deur van de winkel en binnen wel goed staat aangegeven, moet je blijkbaar toch maar net weten dat dit kan. Ook zag ik op het zebrapad nog een photoshoot van een of andere Westerse rockband met 4 oudere mannen, die daar echt heel bad ass in de weg stonden. 

Toen ik de trein terug nam, zat ik midden in de avondspits. Dat merkte ik doordat ik bijna niet meer op het perron paste en ik overal mannetjes zag klaarstaan om mensen de trein in te duwen. Ik heb 2 treinen voorbij moeten laten gaan en werd daarna plat geduwd. Echt top. Gelukkig gingen de meeste mensen er de eerste 10 minuten uit, dus het laatste kwartier kon ik wel ademen. Toen ik een paar keer boven op iemands hoofd had geniesd, met geen hand vrij om voor mijn mond te houden of een zakdoekje te pakken, begreep ik waarom een mondkapje wel zo fris zou zijn. Stel je voor dat ik 30 centimeter kleiner was, dan kreeg iemand steeds de volle laag in zijn gezicht hahaha! Dus ik besloot een beetje sociaal te gaan doen, in te burgeren en dus maar mondkapjes te kopen (bij een 100 yen shop, 20 stuks voor 80 cent). Echt zo handig die winkels.