Pokémon zoeken in Ikebukuro en National Foundation Day vieren in Harajuku

Zaterdag was ik een beetje laat op gang gekomen, dus besloot ik om naar Ikebukuro te gaan, omdat dat de wijk is in Tokyo die hier het dichtstbij ligt. Met de trein is het een directe verbinding en het duurt ongeveer 20 minuten. Ikebukuro is vooral een winkel- en uitgaanswijk, dus je wordt overspoelt met restaurants, karaokebars, arcades, bioscopen en shoppingmalls.

Als eerste bracht ik een bezoekje aan de Hello Kitty winkel en heb ik in een arcade verderop in de straat (1 van de ongeveer 20), een super schattig Hello Kitty knuffeltje uit een grijpautomaat gegrepen. Naast heel veel andere knuffels en hebbedingetjes had ik ook nog de optie om 100 yen uit te geven, voor een kans om een zak chips eruit te grijpen (á 100 yen in de supermarkt?), maar ook een robotstofzuiger! Maar aangezien ik in mijn kamer maar 3 keer mijn arm hoef uit te strekken om met een Swiffer de hele vloer gedaan te hebben, leek het me een slechte investering. Daarna ging ik naar de Book Off. Dit is ook weer zo'n winkel die ik, net als 100 yen shops, zo vreselijk mis in Nederland. De Book Off is een tweedehands winkel die boeken, tijdschriften, cd's, dvd's, games en nog veel meer verkoopt. Je ziet meestal niet eens dat het tweedehands is en vooral als het wat oudere producten zijn, kan je het voor een leuk prijsje krijgen. Ik ga hier vooral heen voor tijdschriften en cd's. Muziek downloaden is illegaal in Japan, wat inhoudt dat ook echt niemand het doet. Daarom zijn cd's (en dvd's) vreselijk duur (40 á 50 euro voor een album) dus dan is het natuurlijk wel leuk als je die na een tijdje voor bijvoorbeeld 7 euro bij Book Off kan kopen. Dus een half uur en 6 cd's verder, ging ik naar Sunshine City. Dit grote winkelcentrum heeft niet alleen heel veel winkels, restaurants, nog een Hello Kitty winkel, nog een Disney store, meer Nijntje winkels dan in Nederland en een Ghibli winkel, maar ook een aquarium, hotel en het belangrijkste van alles: een Pokémon Center! Ze verkochten er vooral veel knuffels en overprijsde hebbedingetjes, maar het was toch wel erg leuk om er geweest te zijn.

Zondag had ik me opgegeven voor een bak-workshop hier in de sharehouse. De house manager Aida-san was blijkbaar vroeger professioneel bakker. Daarom organiseert hij af en toe zulke middagjes. We hebben een vanillecake gebakken en daarna heeft hij zelf nog een custard pie gemaakt. Tegen de avond ging ik weer naar Ikebukuro, om met Vera en 2 vrienden van haar te gaan eten. We gingen naar een izakaya, dus een Japanse kroeg waar ze goedkoop bier en hele lekkere hapjes hebben. Daarna zijn we nog naar een pub gegaan en hebben we karaoke gezongen.

Maandag was National Foundation Day. Op 11 februari 660 voor Christus is volgens de mythologie de eerste keizer van Japan gekroond, dus dat wordt nog steeds jaarlijks gevierd. Ik weet niet goed of ik op nationale feestdagen de deur wel uit wil, want iedereen is vrij en ik woon in de Tokyo metropool met nog 40 miljoen anderen. Maar uiteindelijk viel het me gelukkig mee. Ik ging 's ochtends toch maar even Googlen of er wat te doen was, of dat deze feestdag eigenlijk helemaal niet wordt gevierd. Ik kon niet echt wat vinden, behalve dat er om 10 uur 's ochtends een kleine optocht zou zijn bij de Meiji tempel in Harajuku, een wijk in Tokyo. Aangezien ik pas om half 12 klaar was om op pad te gaan, had ik niet echt hoop meer dat ik ook maar iets bijzonders zou zien vandaag, maar ik waagde het er toch op. Ik ging er samen met Victor heen, een Brazilliaans-Oostenrijkse jongen die hier ook sinds een paar dagen in het gebouw woont.

Eenmaal bij de tempel aangekomen zagen we nog een heel groot deel van de optocht, er werden mikoshi, soort grote altaarstukken van de tempelpoorten naar de tempel gebracht door mensen die liepen en soort van dansten op het ritme van een paar gigantische taiko trommels. Veel van die mensen droegen trouwens traditionele kleding, wat voor de dames vaak korte broekjes inhoudt en voor de mannen nog kortere broekjes of alleen maar een soort dikke traditionele string. Dus daar loop ik dan, in februari, in m'n winterjas en handschoenen, terwijl het gister nog sneeuwde, naar allemaal (oude) blote mannen billen te kijken. Beetje raar.

Daarna ging ook nog de priester van de tempel iets doen. Het leek op een soort gebed en alsof hij de mikoshi zegende, die allemaal op het plein verzameld stonden. Vervolgens liepen we nog door het Yoyogi park, wat ernaast ligt. Helaas was het niet heel bijzonder omdat de bomen erg kaal waren en het niet bepaald lekker weer was. Dus gingen we maar naar Takeshita-dori. Deze straat is ondertussen wereldberoemd omdat heel veel gekke Japanse modestijlen hier zijn begonnen. Daarom is het de laatste jaren helaas te toeristisch en druk om gewoon leuk te kunnen winkelen. We hebben een Japanse crêpe op, met ijs, taart, fruit, slagroom en noem maar op. We kwamen onderweg nog een tempel tegen. Die ligt pal naast Takeshita-dori, dus ik vond het heel raar dat zo'n grote tempel, met een groot plein, bijgebouwen, winkeltje en verschillende trappen en poorten, zo vlak naast dat smalle drukke propstraatje ligt. Het verbaasde me ook dat ik die tempel nog nooit heb gezien, want ik ben al heel vaak bij Takeshita-dori geweest, dus het is leuk om steeds weer nieuwe dingen te ontdekken. We gingen nog even kijken in een dierenwinkel waar ze hele schattige kittens en puppy's verkochten en liepen daarna weer terug naar het station.

's Avonds ben ik nog naar de Aeon mall gelopen hier in de buurt en heb ik gegeten bij Hamazushi. Dit is een keten van kaitensushi restaurants. Kaitensushi betekent dat de sushi op een band voorbij komt. Je kan de sushi daar vanaf pakken, maar je kan ook veel meer andere soorten en andere gerechtjes bestellen op een tablet boven de band. Wat ook leuk is aan kaitensushi, is dat het erg goedkoop is. De meeste bordjes kosten 100 yen (80 eurocent) per stuk en dan krijg je 2 grote stuks sushi of 6 kleintjes. Dus ik heb me weer lekker vol gegeten voor minder dan 7 euro! Dus onthoudt dat maar voor de volgende keer dat iemand zegt dat Japan duur is, want dat doe je in Nederland niet na hahaha!