Dag 9 Nikko

Vandaag hebben we een dagtrip naar Nikko gemaakt. Deze stad met vooral veel grote tempels en natuur werd door alles en iedereen aangeraden om te bezoeken vanuit Tokyo. Dus na 2 uur en 20 minuten met de trein kwamen we aan op het station van Nikko, waar we nog even met de bus moesten. We besloten om als eerste naar de tempel te gaan die het verst weg lag. De bushalte was pal voor de tempel en er stond een plattegrond van het tempelgebied, waarop meerdere gebouwen en poorten te zien waren en een groter gebouw. Aangezien dit geen duidelijke gebouwen waren maar alleen maar blokjes en natuurlijk alles alleen in Japanse karakters stond, hadden we geen idee wat nou precies wat was, maar ik ging ervan uit dat het grote blokje een tempel was en de kleinere blokjes wat bijgebouwen.

Een aantal steile trappen verder kwamen we erachter dat we moesten betalen om de tempel in te gaan. Dit is wel vaker het geval bij tempels, vooral als er een grote tuin of park omheen ligt, maar dat bedrag is meestal tussen de 300 en 500 yen (2,50 - 4 euro). Voor deze ene tempel moesten we maar liefst 1400 yen betalen (11 euro). Het leek ons een beetje onzin, aangezien er nog minstens 6 andere prachtige tempels zouden zijn in Nikko en we dachten dat we vast niet zo veel zouden moeten betalen voor die andere. We liepen dus een rondje over het terrein en er waren een paar winkeltjes, poorten en een paar kleinere tempeltjes, waarvan bij sommige het hek dicht was, waardoor we niks konden zien. Voor een andere tempel in de buurt moesten we ook betalen maar dat was een heel stuk minder dus dat hebben we wel gedaan. Het was vooral weer een hele klim naar boven en na een paar poorten en beelden mochten we naar binnen in de tempel. Dit was helaas niet meer dan twee keer zo groot als onze hotelkamer en hoewel er wel een paar mooie beelden stonden, was het vooral omgebouwd tot het zoveelste souvenirwinkeltje.

We besloten de bus terug te nemen naar een ander punt waar alle andere tempels zouden zitten en ook de beroemde 'heilige brug van Nikko'. De brug was helaas niet zo groot als het altijd op foto's leek en toen we eroverheen wilden lopen, stond daar natuurlijk weer een loket waar je nog eens 500 yen kon betalen om de brug op te mogen, waar aan de overkant ook nog eens een hekje was neergezet, waardoor je met die brug dus niet eens de rivier kon oversteken haha! Nou wij hebben dus weer even kunnen lachen en maakten daarna wat foto's van de brug vanaf een andere brug die er net 20 meter naast lag. Met deze kon je tenminste ook naar de overkant en daar zijn we naar de volgende tempel gegaan. Helaas was dit ook weer een erg kleine en we gingen verder naar de volgende. Ondertussen kwamen we een heel groot wit gebouw tegen, waar op de voorkant een gigantische foto van een tempel was geplakt. Die tempel lag dus in dat lelijke gebouw, en ook daarvoor moest je weer flink betalen, wat we ook niet hebben gedaan omdat het er van buiten al zo vreselijk lelijk en troosteloos uitzag. We dachten nog steeds dat we zo'n 5 tempels te gaan hadden en toen we de hoek om liepen... kwamen we weer uit bij de allereerste tempel! Al die kleine bijgebouwen van eerst waren dus gewoon de andere tempels! Ja lekker dan, het was daar dus allemaal gewoon superklein!

Lichtelijk chagrijnig wilden we naar het enige op de kaart wat we waarschijnlijk nog niet hadden bezocht. Dat was een hele rij met beelden, wat in een bos leek te staan. We namen opnieuw voor een paar haltes de bus en de buschauffeur zei dat we nog een stukje moesten lopen. We liepen zo'n 10 minuten en kwamen uit bij een tempel met toevallig heel veel beelden op een rij en ik vroeg aan een oud vrouwtje daar of dat dezelfde plek was als op de foto. Ze van niet maar legde uit dat het helemaal niet ver meer was. Nadat ze had verteld waar het was stelde ze zelfs voor om haar auto te nemen daar naartoe haha. We zeiden dat dat niet nodig was, want ja ze zei zelf dat het niet meer dan een kwartier lopen was. Dus dat deden we en het was inderdaad niet ver. Alle beelden hadden gehaakte mutsjes en slabbetjes. Dat doen ze in Japan heel vaak bij beelden, volgens mij gewoon uit respect en om ze te eren. Gek genoeg vegen ze soms ook een hoopje grind bij elkaar en geven dat dan ook een mutsje, terwijl het dan helemaal nog geen beeld is en dus ook geen hoofd heeft. Toen we daar stonden te kijken kwamen we die vrouw zelfs nog tegen en we bedankten haar nog even. Daarna ging ze ook meteen weer dezelfde weg terug, dus waarschijnlijk was ze dat stuk nog komen lopen, alleen maar om te kijken of wij het hebben gevonden haha!

We namen de trein terug naar Tokyo en 2,5 uur later kwamen we weer aan in Akihabara. Daar gingen we eten en kwamen onderweg een soort Oktoberfest tegen, dus we hebben nog even kunnen lachen om Japanners in lederhosen. Sander had op internet gelezen dat er bepaalde parkeergarages zijn, waar in het weekend tientallen auto's naar toe komen voor soort bijeenkomsten. Dit zijn dus allemaal auto's die over de top getuned zijn, van top tot teen beplakt met animestickers en vaak binnenin gevuld zijn met soms wel levensgrote knuffels. Daar gingen we dus tot slot ook nog even naar toe en het was inderdaad echt gestoord. Je merkt het aan alles in Japan, als Japanners iets leuk vinden dan slaan ze erin door en wordt het een obsessie.