Dag 8 Tokyo: Harajuku en Shibuya

Vandaag gingen we naar Harajuku. Dit is een van mijn favoriete wijken van Tokyo omdat hier veel gekke Japanse kledingstijlen vandaan komen. Maar eerst gingen we naar de Meiji-tempel. Deze tempel ligt in een park met hoge bomen, waardoor het meer lijkt op een klein bos. De vorige keer dat ik bij deze tempel was, ging er net een stel trouwen in traditionele kleding en met een shinto ceremonie en ik hoorde in de loop der tijd van een aantal anderen dat ze dat ook zagen toen zij er waren. We dachten dus allemaal dat we enorm veel geluk hadden om zoiets unieks te zien, maar blijkbaar trouwt er dus altijd wel iemand bij die tempel. Vandaag dus weer, we kwamen bij de tempel aan en zagen al meteen het eerste stel. Ze droegen dus ook traditionele kleding en waren net bezig met een fotoshoot. Daarna liepen we ongeveer 20 meter verder, waar een ander stel klaarstond om daarna foto's te nemen. Nadat we ongeveer 10 minuten hadden rondgelopen werd aan iedereen op het plein gevraagd of ze aan de kant wilden gaan staan en stil zijn, want ja hoor... daar kwam het derde stel aan die in een soort optocht de tempel binnenliep. Dit was trouwens wel heel apart, want de bruid was Japans, maar de bruidegom niet. De familie van de bruidegom was ook gekleed in klederdracht, wat volgens mij nogal Duits/Oostenrijks/Scandinavisch-achtigs-iets was. Dus dat was wel een interessante combinatie. Toen dit voorbij was liepen we weer terug maar zagen op het laatste moment nog een vierde stel dat zich ook aan het klaarmaken was voor de fotoshoot. Hier is dus niks zeldzaams meer aan! Maar het was alsnog wel heel mooi haha.

Daarna liepen we naar het Yoyogi park, wat meteen tegen het Meiji park aan ligt. Hier zagen we weer heel veel sakura. Dit waren redelijk lage bomen, waardoor het echt leek alsof je door de bloemblaadjes liep, want heel de lucht was bedekt met bloemen.

Vervolgens gingen we naar een kattencafé! Ik had al veel op internet gezocht en ik zag dat veel kattencafés eigenlijk helemaal geen cafés zijn. Het is meer alsof je bij iemand thuis bent, er staan dan 10 stoeltjes en wat krabpalen en een automaat waar je een drankje kan kopen. Toen kwam ik uit bij cafe Mocha, wat 3 'designcafés' heeft, waarvan er een pas een paar weken geleden is geopend. Deze zit in Harajuku en daar zijn we dus heen gegaan. Toen we binnenkwamen bleek meteen dat ze echt goed voor de katten zorgen. Je moet je schoenen uit doen en dan je handen ontsmetten, je moet de regels goed lezen waarop staat dat je de katten wel gewoon mag aaien en met ze spelen, maar ze niet optillen, niet schreeuwen en geen mensenvoer geven. Er waren een stuk of 15 katten, waaronder ook een aantal kittens. Ze waren allemaal zo schattig! Ze deden alleen niet zoveel, de meeste lagen te slapen, maar het waren wel allemaal kroelkatten, want ze vonden het allemaal heerlijk als je ze aaide. Ook was er een medewerker aanwezig die constant met een roller alle kattenharen van elke vierkante centimeter van het café schoonmaakte.

Daarna gingen we naar Takeshita-dori. Deze straat zit vol met leuke winkels die de gekste kleding en accessoires verkopen. Hier vind je vooral dingen voor nogal extreme kledingstijlen zoals lolita, decora, gothic, punk, fruits, visual kei, cosplay, fairy kei, yankee, gyaru en nog veel meer. Tussendoor hebben we nog een Japanse pannekoek op. Ik had er een met aardbeien, een bol chocolade-ijs, slagroom en chocoladesaus. Dit rollen ze dan dus allemaal in een grote crêpe. Sander had er een met kip, sla en mayonaise, maar die van hem was minder lekker want het zat alsnog in een redelijke zoete crêpe en dat was dus een beetje raar. Verder heb ik nog twee hele leuke rokjes gekocht bij de Bodyline en zijn we (alweer) naar een 100 yen shop gegaan.

Later zijn we naar Shibuya gegaan. We liepen naar het standbeeld van Hachiko, de hond die jarenlang elke dag op het station wachtte tot zijn baasje terugkwam van zijn werk. Toen hij overleed, ging Hachi daar nooit meer weg. We gingen op de foto, terwijl er opeens een oude man achter ons stond, die in een tas zat te graaien. We gingen aan de kant en hij legde een handdoek tussen de twee voorpoten van het beeld van Hachi en daar ging dan nog een handdoek bovenop. Daarna haalde hij een kat (!) uit zijn tas, die zette hij op die handdoeken neer bij dat beeld en toen liep hij weer weg. Binnen no-time stonden tientallen mensen foto's te maken en de kat te aaien en wij hadden echt geen flauw idee wat die kat daar opeens deed! Ik heb het achteraf nog even opgezocht en blijkbaar is dat gewoon iemands kat en die lag sinds vorig jaar opeens steeds vaker tussen Hachi's voorpoten. Steeds meer mensen maakten foto's en iedereen zei 'Oh wat leuk, Hachi heeft een nieuw vriendje!' en toen werd die kat opeens ook beroemd en nu legt haar baasje haar blijkbaar dus elke dag maar zelf daar neer.

Vervolgens liepen we naar Shibuya 109, een hele leuke winkel, waar heel veel kleine boetiekjes in zitten. Hier heb ik ook nog even vleugels voor op mijn schoenen gekocht, ze waren namelijk nog niet Japan-proof genoeg en misschien loop ik zo wel wat harder. Vervolgens gingen we eten. We kwamen uit bij een sushirestaurant, waarbij iedereen een eigen iPad krijgt om op te bestellen en dan wordt je eten bij je bezorgd met een soort treintje op een band. Dan pak je je bordje, druk je op een knop en dan rijdt het treintje weer terug naar de keuken. Superleuk dus! En het was ook erg lekker en we hadden veel keus, waaronder natuurlijk ook weer hamburgersushi (in maar liefst 3 varianten), bakjes koude patat (?) en allerlei toetjes. Toen we net klaar waren ging er een (Amerikaans?) stel naast ons zitten. Ze trokken hun jas uit en BAM! Blijkbaar hadden ze hun spullen op de baan van het treintje gelegd. Er staan overal stickers waarop staat dat je daar niks moet neerleggen, maar dat hadden zij natuurlijk nog niet gezien. Dus dat hele treintje was ontspoord, een onderdeel lag bij 6 mensen verderop en overal lag soep haha! Dit restaurant is dus zeker voor herhaling vatbaar.