Dag 21 Kyoto: Kiyomizudera, Gion en Chion-in

Vandaag was onze eerste echte dag in Kyoto. We hebben fietsen gehuurd en gingen meteen naar een van de dichtstbijzijnde tempels, wat ik vorige keer ook een van de mooiste tempels vond. Wat hier alleen heel erg vervelend is, is dat er nergens fietspaden zijn, terwijl er superveel mensen fietsen. Vooral hier in Kyoto is fietsen erg populair, zowel onder toeristen als inwoners omdat er maar 2 metrolijnen zijn die allebei recht door het centrum lopen, terwijl de grootste en mooiste tempels vooral aan de rand van de stad liggen, in de heuvels. Niet erg handig dus en daarom wilden wij ook gaan fietsen omdat de bus hier ook niet echt ideaal is als je op een dag naar meerdere tempels wilt gaan. Iedereen die hier fietst, fietst op de stoep en soms staat er bij de stoep een bord waarop staat dat het zowel een stoep als een fietspad is, maar het pad is dan alsnog even breed als elke andere stoep en op de stoep zelf staat helemaal niks gemarkeerd, dus hier heb je ook niks aan.

Het was niet ver fietsen naar het begin van de weg die naar de tempel leidde, maar de weg zelf was erg stijl en krap. We konden dus niet op de weg fietsen en ook niet op de stoep, want daar liepen superveel toeristen. Eenmaal bovenaan kwamen we erachter dat het helemaal niet fris was met een beetje regen, zoals was voorspeld. Het was al 24 graden en we zaten te smelten onder de felle zon. Erg fijn dus dat het zulk lekker weer was, maar we waren er niet echt op gekleed. Toen we in de tempel waren hadden we uitzicht over de hele stad en de heuvels en er waren overal nog kleine tempels en pagodes te vinden in het tempelgebied. Overal waren mensen gekleed in kimono. Helaas waren dit weer allemaal lompe luidruchtige Chinese toeristen die er waarschijnlijk een hadden gehuurd. Er zit nu in elke straat wel minstens een winkel die kimono verhuurd aan toeristen en er soms ook fotoshoots bij aanbiedt. Kortom, het was leuk om al die kimono te zien, maar een beetje jammer dat het niet echt bijzonder meer was en dat het meestal ook niet bepaald elegante dames waren die het droegen.

Er was verder ook nog een of andere ´liefdestempel´. hier stond een heilige liefdessteen aan het begin van het pad en zo'n zelfde liefdessteen aan het einde van het pad, ongeveer 20 meter verderop. Terwijl we door dat drukke straatje liepen, liepen er al een paar keer een paar tienermeisjes tegen me aan en een meisje werd vastgehouden en naar voren geduwd door 2 vriendinnen, terwijl ze haar handen voor haar gezicht hield, waardoor we dus dachten dat er iets was gebeurd en dat ze keihard zat te huilen of zo. Later lazen we dat je met je ogen dicht van de ene steen naar de andere moest lopen en als dit je lukt dan zal je veel geluk hebben in de liefde. Toen werd alles opeens een stuk duidelijker haha. We liepen uiteindelijk naar beneden, waar je heilig water kon drinken uit de bron daar. Beetje onzin natuurlijk, maar het smaakte lekkerder dan het water hier uit de kraan, dus wij deden gewoon leuk mee.

Daarna reden we weer naar beneden en we kwamen er al snel achter dat de remmen op onze fietsen niet bepaald bedoeld waren voor deze heuvels. Omdat het dus erg stijl naar beneden liep, maar wij geen zin hadden om weer het hele stuk te lopen, sjeesden we met een behoorlijke snelheid naar beneden, terwijl we constant remden. Daarna gingen we naar Gion. Dit is de wijk waar vroeger de meeste geisha, geishahuizen en theehuizen van heel Japan zaten. We liepen eerst over de grote hoofdweg daar, er zitten daar allemaal leuke winkels die veel traditionele dingen verkopen. Hier hebben we ook even geluncht en daarna hebben we wat door het oude deel van Gion geslenterd. Uiteindelijk kwamen we weer uit bij het begin van de hoofdstraat, hier stond de Yasaka tempel. We liepen langs de tempel, naar een mooi park met daarachter meteen weer de volgende tempel. Dit was de Chion-in tempel, wat helaas vreselijk veel trappen heeft. Na de eerste klim omhoog begon daar een monnik op een trommel te slaan en even later begon een andere te zingen. Na een paar minuten kwamen er ook allemaal oude vrouwtjes dansen op de muziek met de monniken en ze vroegen ook voorbijgangers en toeristen om mee te dansen. In het filmpje hieronder zie je halverwege ook een man die even iemand gedag zegt en dan meteen zijn tas weglegt om volgens mij heel spontaan mee te dansen, dus het was weer erg leuk dat we zo per toeval een optreden kregen te zien.

We liepen verder omhoog, waar een groot gebouw stond met daarin een tempel. Blijkbaar zijn ze deze tempel al jaren aan het restaureren, maar we konden wel via een soort veranda en overloop naar binnen. Daarna liepen we verder naar boven, naar de grootste bel van Japan. Hier hebben Evi en ik vorige keer ellendig lang naar gezocht en dit keer stond er gewoon een gigantisch bord waarop stond 'Big Bell' met een grote pijl naar rechts, dus ja erg jammer dat die er 3 jaar geleden niet stond haha! We liepen daarna toch nog de andere trappen op, omdat ik me kon herinneren dat daar ook nog een paar tempels waren. Gelukkig waren we bovenaan bijna helemaal alleen. Het was hier sowieso al een stuk rustiger dan bij de vorige tempel, maar waarschijnlijk wisten de meeste toeristen ook niet dat er bovenaan nog veel meer was of ze hadden gewoon geen zin om al die trappen te beklimmen, want het was wel echt een flink stuk omhoog. Dus het was eeg fijn dat het lekker rustig was en behalve 2 tempeltjes, hadden we ook nog mooi uitzicht vanaf daarboven.

Daarna liepen we weer naar beneden en fietsten we naar Teramachi street. Dit is een erg leuk overdekte winkelstraat waar je veel traditionele producten en souvenirs kan vinden. Ook vonden we weer een arcade met het taikodrum spel, dus dat moesten we natuurlijk ook weer even doen. We mochten hier zelfs 6 rondes doen voor maar 1,60 euro dus we stonden daar dik 20 minuten op die dingen te meppen. Daarna gingen we weer eten toen we terug waren in het hostel bleven we even wat drinken in de gemeenschappelijke ruimte met een meisje die we die ochtend hadden ontmoet. Uiteindelijk kwamen er steeds meer mensen bij zitten en maakten we zoveel herrie dat de man van de receptie ons wegstuurde. Nou ja wegstuurde, het was een oude Japanse man dus hij boog 20 keer en zei dat we in het gebouw ernaast zoveel herrie mochten maken als we wilden. Het gebouw ernaast is gewoon van hetzelfde hostel en daar is ook een gemeenschappelijke ruimte met op de andere verdiepingen kamers, dus we begrepen eigenlijk niet echt waarom het daar wel prima was. Het was de hele avond erg gezellig en rond 2 uur 's nacht gingen we eindelijk naar bed.