Vanochtend zijn we vroeg vertrokken uit Nagoya om met de shinkansen naar Hiroshima te gaan. Deze afstand van ruim 500 kilometer hebben we in zo'n 2,5 uur afgelegd. Ondertussen stopten we ook al even en konden we even gluren op het station van Kyoto, waar we over een paar dagen heen gaan, dus daar heb ik ook al superveel zin in! We liepen naar ons hotel, wat op een perfecte locatie ligt, nog geen 5 minuten lopen vanaf het station. We wilden eigenlijk naar het Peace Memorial Museum, aangezien dat hier wel de grote must-see is, aangezien dat natuurlijk gaat over de atoombom die hier in de Tweede Wereldoorlog is gevallen. Alleen kwamen we er in de trein al achter dat de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken hier toevallig vandaag zou zijn. Daarom besloten we dat maar voor morgen te bewaren, voor het geval dat we niet overal naar binnen zouden kunnen of zo.
Daarom gingen we naar Miyajima. Dit is een eiland vlakbij Hiroshima, wat vooral bekend staat om een grote torii poort, die vaak deels in het water staat en een van de beroemdste plekken van heel Japan is. Na 25 minuten in de trein konden we overstappen op een ferry die er in 10 minuten heen zou varen. Gelukkig konden we voor beiden nu wel onze Rail Pass gebruiken, dus dat was weer een leuke meevaller. We liepen het station uit en er zaten allemaal herten op het plein. Die lopen in meerdere Japanse steden rond, zoals we gister ook al bij het kasteel van Nagoya zagen en als het goed is zitten de meeste in Nara (grootste reden waarom we daar overmorgen heen gaan haha!). Volgens het shintogeloof zijn herten boodschappers van de goden, dat is dus waarom ze overal mogen gaan en staan waar ze willen en aan iedereen wordt gevraagd om ze met rust te laten en ze niks te voeren. Maar toch wilden veel mensen (ik natuurlijk ook!) ze aaien en dit leken ze allemaal wel prima te vinden. We liepen verder door een paar straatjes met schattige ouderwetse souvenirwinkeltjes. We kwamen aan bij de poort en helaas was het eb, dus hij stond niet in het water. Het leuke hieraan was wel weer dat we er helemaal heen konden lopen. Vanaf daar zagen we ook dat er iets verderop het eiland ook nog 2 pagodes en een aantal tempels waren. Hier liepen we ook nog langs en na een tijdje gingen we weer terug naar de ferry.
Daarna gingen we terug naar het hotel om even in te checken en daarna naar de grootste winkelwijk te lopen om okonomiyaki te eten. Okonomiyaki is dus een soort grote pannekoek/omelet met groente, vlees en/of vis. De okonomiyaki kan je dan ook nog in 2 soorten verdelen, de 'standaard' dat is de Kansai of Osaka stijl en de Hiroshima stijl. Hierbij wordt alles pas op de bakplaat bij elkaar gevoegd en krijg je dus een soort 5 dubbele dubbeldekker en je kan er eigenlijk alles in proppen wat je maar wil. Dus het was vanzelfsprekend dat we hier in Hiroshima waar het is ontstaan natuurlijk wel Hiroshima stijl onomiyaki moesten eten. Gelukkig heeft Hiroshima dan ook meerdere 'Okonomiyaki towns' of 'theme parks'. Dit vonden wij dus klinken als een paar grote straten waar allemaal alleen maar okonomiyaki restaurants zitten. Wij gingen hier dus naar op zoek en omdat het ook op de plattegrond stond aangegeven leek het ons niet moeilijk. Na een paar rondjes te hebben gelopen begrepen we er niks meer van en toen bleek dat we een hoog gebouw in moesten en dat op elke verdieping wel 10 van die mini-restaurantjes zaten. Dat moesten dus wel minstens 60 okonomiyaki-restaurants zijn in een smal hoog gebouwtje. Er waren ook flink wat restaurantjes die propvol zaten met alleen maar toeristen, dus blijkbaar staat deze plek in elk reisboekje die er bestaat. We hebben er heerlijk gegeten, het werd voor je gemaakt op een bakplaat waar je aan zit als een soort bar. Daarna hebben we nog even raar snoep ingekocht en liepen weer naar het hotel, wat ook weer heel netjes en ruim genoeg is. Onze aardbei-Oreo's en puddingbroodje-Kit-Kats zijn in elk geval goedgekeurd!
Reacties
Een reactie posten