Dag 13 Laatste dag Tokyo

Vandaag was alweer onze laatste dag in Tokyo. Maar we hadden nog een klein to do-lijstje, nou ja een to buy-lijstje eigenlijk. We gingen in Akihabara eerst naar de Book-Off. De avond ervoor kon ik helemaal niet vinden wat ik zocht, dus ik was vastbesloten om het maar gewoon aan iemand in de winkel te vragen. Alle cd's staan daar namelijk wel ingedeeld in genres en taal en volgens mij ook alfabetisch... maar ook weer niet, of in elk geval niet volgens ons alfabet haha! Uiteindelijk had ik 3 leuke cd's en Sander had nog 2 greatest hits albums van Queen gekocht. Toen we al bijna bij de uitgang waren zagen we het Taiko spel voor de Playstation 2! Dit spel spelen we ondertussen bijna elke dag in een arcade. Je hebt dan allebei een eigen taikodrum en je moet op die trommel meppen wanneer het poppetje op het scherm dat zegt. Het was even uitvogelen of die oude Playstation 2 wel op onze tv aangesloten zou kunnen worden, maar als het goed is gaat dat lukken en dan kunnen we thuis zoveel taikodrummen als we maar willen!

Daarna gingen we naar de 2 winkels die de avond ervoor al dicht waren. Hier verkochten ze veel modelauto's maar helaas niet die waar Sander naar op zoek was. Per toeval kwam ik erachter dat ze in dezelfde winkel wel nog een hele verdieping hadden met allemaal cd's en merchandise van bands. Ok vooruit... boybands. Dus ik had een aantal afgeprijsde cd's gescoord van Arashi en KAT-TUN, dus ik was weer helemaal blij. 

Vervolgens gingen we weer naar Iidabashi. Hier wilden we vorige week met een bootje op de rivier varen, omdat dat een van de mooiste plekken in Tokyo is om sakura te zien. Nu stond er absoluut geen wind, dus vol vertrouwen liepen we vanaf het station toch nog een flink stuk naar de bootjes. Er stond een behoorlijke rij, maar we dachten we sluiten gewoon aan en zien wel hoe snel het gaat. Achteraan stond een man die daar werkte en hij zei dat de wachttijd 3 uur was. Ja echt niet dus! Dus toen liepen we weer terug naar het station om in de wijk Nakano onze extra tijd op te vullen met karaoke.

In Japan is karaoke natuurlijk vreselijk populair, dus je hoeft niet heel goed te zoeken om het te vinden. Je krijgt dan een klein kamertje en daar ga je dan een beetje meeblerren en gek doen. Er was een tv, 2 tablets waarop je de liedjes kan opzoeken en 2 microfoons waarvan je gelukkig de echo en zo zelf kon aanpassen, zo klonk het tenminste iets minder verschrikkelijk. Sander wou eigenlijk al niet meer zingen toen hij erachter kwam dat er in het liedje niet met je mee wordt gezongen door de zanger of zangeres zeg maar. Maar toen we eenmaal Sam Smith en Queen op hadden staan ging ook hij helemaal los haha! 

Daarna gingen we okonomiyaki eten, bij hetzelfde restaurant als waar ik jaren geleden met Evi was. Hier heb je namelijk een bakplaat in je tafel zitten en kan je het dus zelf maken (wat we weer niet aandurfden). Nou dit keer ging het een stuk beter en hoefde ik niet gefrustreerd in het Nederlands tegen ze te schreeuwen hoor Evi, hahaha! Later gingen we natuurlijk nog een keer Taiko spelen in de arcade daar en liepen nog een rondje door Nakano Broadway. Dit is een superraar winkelcentrum met allemaal kleine otaku winkeltjes. Een otaku is iemand die geobsedeerd is met anime, manga, games en al het andere enorm nerdy wat je hier kan bedenken en eigenlijk is heel Akihabara hier dus ook aan gewijd (zijn wij dan misschien ook een beetje otaku aan het worden?) Al die kleine opgepropte winkeltjes daar verkochten dus alles wat daarmee te maken heeft en ook een groot deel van het winkelcentrum is dicht of dient als opslag, dus we liepen op een verdieping waar helemaal niks of niemand was alleen maar dichte winkeltjes, het leek wel het begin van een horrorfilm, dus we gingen maar gauw een paar verdiepingen lager.