Okinawa dag 3: Chiraumi Aquarium, Kaori en American Village

Op alweer onze laatste dag in Okinawa stond er iets op de agenda waarvoor men van over de hele wereld naar Okinawa reist, namelijk het Chiraumi Aquarium. Dit aquarium had ooit de grootste tank ter wereld met maar liefst 7,5 miljoen liter water, meerdere walvishaaien, reuzenmanta’s, roggen, haaien en vele andere vissen. Hiervoor moesten we wat verder rijden dan de dag ervoor, maar met 1,5 uur was het alsnog prima te doen, vooral de weg erheen ook een en al genieten is. Je rijdt langs prachtige stranden, tussen grote rotsen en over heuvels met geweldige uitzichten. Het aquarium is onderdeel van het Ocean Expo Park in Motobu. Naast het aquarium is er een planetarium, dolfijnenshow en natuurlijk meerdere souvenirwinkels. Eenmaal in het aquarium, liepen we eerst langs een aantal kleinere tanks, met kleinere vissen en koraal. Al gauw kwamen we aan bij de hoofdattractie van het aquarium, de gigantische Kuroshio Sea tank. De tank is 35 bij 27 meter groot en 10 meter diep. Het was geweldig om d...

Dag 11 Tokyo: Tsukiji en Odaiba


Vandaag begonnen we onze dag in Tsukiji. Deze wijk staat vooral bekend om de Tsukiji vismarkt, wat de grootste vismarkt ter wereld is. Eerst kwamen we nog langs een grote tempel, die er absoluut niet Japans uitzag. Dit komt onder andere doordat het een boeddhistische tempel is en geen shinto tempel, maar dat is wel bij meer tempels het geval en dan nog lijkt deze op geen van alle anderen. Er was een soort ceremonie aan de gang en gek genoeg stond er ook een tafel met daarop allemaal foto's en brieven van fans voor Hide. Hide is een beroemde gitarist die in de jaren '90 op jonge leeftijd is overleden, ik vond het dus een beetje raar maar wel cool dat er midden in zo'n traditionele tempel een hele hoek aan hem gewijd was.

Daarna liepen we verder over de markt met vooral veel verse vis, groente, servies, messen en uiteraard weer vreselijk veel toeristen. Later gingen we naar het Hama Rikyu park, wat daar vlakbij lag. Dit werd omschreven als een van de mooiste parken van Tokyo, maar uiteindelijk wordt dat gezegd van ongeveer elk park in Tokyo. In het begin leek het tegen te vallen, maar dat kwam vooral doordat het vanochtend voor het eerst deze week had geregend en het daarom erg modderig en grauw was. Later kwamen we bij een grote vijver waar het al een stuk mooier was en we al uitzicht hadden op Odaiba, waar we daarna heen zouden gaan.

We gingen met de metro over de Rainbow Bridge, die het vasteland van Tokyo verbindt met Odaiba. Odaiba is een drooggelegd eiland, wat al snel een soort amusementseiland werd. Er zijn 4 grote winkelcentra (met in een weer een compleet pretpark), een amusementscentrum, meerdere grote concertzalen, een reuzenrad, Legoland, een automuseum, een noodle-museum, een science-museum en iets heel zeldzaams in de Tokyo regio: strand.

We begonnen bij Megaweb, dit is eigenlijk een soort gigantische showroom van Toyota. Je mag in alle auto's zitten, testritjes maken met auto's of Winglets (dat is een Segway, maar dan... Japans?), een 4D film bekijken en gamen. Sander had van tevoren al een afspraak geboekt om in 2 verschillende auto's te rijden op het testparcours. De eerste auto was een Toyota GT 86 en daarna mochten we nog in een Auris RS. We kregen eerst een instructiefilmpje te zien, waarin werd uitgelegd dat je maar 10 km per uur mag en dat er borden langs de weg staan als er een gevaarlijke bocht aankomt. Nou dit was natuurlijk weer typisch Japans en een beetje overdreven, maar daarna vertelde een mannetje ook nog van alles en zei dat je op sommige stukken 40 km per uur mag, wat natuurlijk ook niet heel spannend is. We mochten 2 rondjes maken op het parcours en we gingen samen met nog zo'n 7 auto's het parcours op. Dus daar zaten we dan in die auto, aan de andere kant dan dat we gewend waren en we bleven wachten tot we mochten rijden. Ondertussen werd er nog van alles in het Japans heen en weer geschreeuwd door een walkietalkie die je meekreeg in de auto. Toen kwam een man vertellen dat we bijna mochten gaan, maar we mogen niet eten en drinken in de auto. Wij knikten braaf en Sander startte de auto en die man liep weg. Nog geen 10 tellen later kwam hij terug om ons te vertellen dat we onze kauwgom moesten uitspugen, waarvan wij heel erg verbaasd waren dat hij dat had gezien. Dus wij kregen nog een papiertje van hem, echt super ongemakkelijk haha, maar wij lagen nog helemaal dubbel omdat hem blijkbaar echt niks ontging. Ok dus wij in die auto rijden, Sander vond het erg leuk. En daarna mochten we in de andere, helaas reden we toen het eerste rondje achter iemand die echt dacht dat je de hele weg maar 10 km mocht rijden.

Daarna gingen we naar Leisure Land, dat is het grote amusementcentrum wat er meteen naast ligt en daarboven staat ook het reuzenrad. Er waren zoals altijd weer vreselijk veel grijpautomaten, andere games, purikura-hokjes, maar je kon er ook bowlen, honkballen, voetballen en golfen in van die hokjes. Toen gingen we naar Venus Fort, het grote winkelcentrum wat aan de andere kant van het Megaweb ligt en compleet is ontworpen alsof je bij zonsondergang in een pittoresk Italiaans dorpje loopt. Hierin zit ook de History Garage, een automuseum met klassieke auto's die helaas niet erg groot was. We hebben nog wat gewinkeld en kwamen er al snel achter dat dit winkelcentrum voor zo'n 30% bestond uit winkels voor je hond. Een beetje raar dat honden hier makkelijker aan kleren komen dan ik, maar goed...

We liepen verder naar Diver City, een ander groot winkelcentrum, wat maar zo'n 5 minuten lopen was. Hier staat het grote Gundam standbeeld. Gundam is een anime die al sinds het begin in de jaren '80 vreselijk populair is in Japan. Een van de hoofdpersonen, of hoofdrobots, heeft nu dus zijn eigen levensgrote standbeeld van maar liefst 18 meter hoog! Weer echt iets wat alleen in Japan kan haha! Na nog wat gewinkeld te hebben (en weer een 100 yen shop) gingen we eten in een foodcourt. Ik had Osaka-style okonomiyaki op en Sander had noodles. Okonomiyaki is eigenlijk een soort grote omelet met groente en vlees erin, waar ze dan vervolgens speciale saus en mayonaise overheen smeren. Er zijn verschillende varianten hiervan en de meest standaard versie maak ik thuis ook vaak. Bij de Osaka-style maken ze echter 2 losse omeletten (of soort pannekoekjes eigenlijk) en doen ze alle groente en vlees er achteraf tussen. Het leuke is dat ze er dan bij deze variant ook nog noodles tussen gooien, dus het was heerlijk en ik zat stampvol!

Hierna gingen we nog naar de Super Autobacs, een grote winkel waar ze alles voor je auto verkopen wat je maar kan bedenken. Dus Sander heeft de hele winkel afgestruind en ik hobbelde er achteraan en keek vooral wat reclames waar weer allemaal beroemde mensen in zaten die je dan een auto-parfummetje of zo aansmeren. Uiteindelijk had Sander nog wat wrapfolie gekocht en gingen we weer terug naar het hotel. Onderweg zaten we in een trein die blijkbaar net uit Disneyland was vertrokken, want iedereen was helemaal bepakt, bezakt en bekleed met Disneysouvenirs. Dus misschien dat we toch ook maar een dagje naar Disneyland gaan, maar het is helaas wel schoolvakantie, dus we twijfelen nog een beetje.















































Reacties

  1. Gelukkig zijn jullie net niet uit de bocht gevlogen, dat scheelde maar weinig zeg.....Lekker al dat eten, nog een wonder dat die Japanners niet allemaal overweight zijn. Eigenlijk zijn ze stiekem van binnen allemaal nog een kind volgens mij.

    Groetjes, Ellien

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk om over jullie avonturen te lezen. Goed dat jullie een verslag bij houden, want jullie zien en doen elke dag zoveel!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten