Dag 10 Kawasaki en Yokohama

We gingen vandaag naar Kawasaki voor het Kanamara Matsuri. Dit is een traditioneel vruchtbaarheids-festival, wat je misschien wel kent van de rare foto's die elk jaar weer voorbij komen op internet. Alles wat mensen verkopen, dragen en eten ziet er namelijk uit als een piemel. Superraar dus om kleine kindjes en bejaarden aan zulke lollies te zien likken (vandaar de wereldwijde media-aandacht). Het nadeel van deze wereldwijde bekendheid is dat er helaas vreselijk veel toeristen op af komen. Opeens waren er net zoveel Westerse mensen als Japanse en dat hebben we dus nog nooit gezien. De meeste toeristen zijn domme slome Amerikanen, die natuurlijk nergens ook maar iets van snappen en dus overal met hele groepen tegelijk maar lekker dom in de weg blijven staan. Als ze dan uiteindelijk nog niet weten waar ze heen moeten of wat de bedoeling is, dan splitst de groep vaak een beetje op zodat ze vervolgens van de andere kant van de straat alsnog naar elkaar kunnen schreeuwen om iedereen nog wat meer lastig te vallen. Ik snap dat Japan erg verwarrend kan zijn, maar sommige mensen lijken zo onvoorbereid, dat je zou denken dat ze daar vanochtend toevallig zijn wakker geworden of zo.

Oh ja het festival... Het was ongeveer 3 kwartier reizen met de metro en nadat wij het grote aantal domme toeristen dus al spuugzat waren, zagen we dat er een rij stond om het tempelterrein op te gaan. Het leek alsof ze de kleinste tempel van het land hadden gekozen voor dit evenement en de rij liep bijna het hele blok rond. Nadat ik even met een verkeersleider had gebabbeld, bleek dat de optocht over een kwartier om de hoek begon. Ik had al het idee dat de helft van de toeristen niet eens wist waar ze nou voor in de rij stonden, dus ik ging ervan uit dat niemand van de optocht wist. Wij liepen alvast naar de straat waar het begon en daar stonden dan ook alleen maar Japanners. De optocht was zoals verwacht nogal raar maar leuk en vooral een stuk korter dan ik had verwacht. Daarna liepen we meteen naar de tempel, in de hoop dat nu iedereen als een kip zonder kop naar de optocht was gerend. We kwamen vanaf de andere kant van de tempel aan, waar geen rij stond en hoewel de rij aan de andere kant nog steeds even lang was konden wij gewoon naar binnen lopen! Waarom stond dan iedereen dan eigenlijk uren in die rij?! Het was niet alsof we voordrongen of zo, er pasten gewoon veel meer mensen in een keer door die poort en alle Japanners deden dat ook! En dan vragen mensen zich nog af waarom ik een beetje beledigd ben als mensen vragen of ik Amerikaans ben! Helaas was het wel vreselijk druk bij de tempel en er was verder niet veel te doen, dus we gingen weer weg.

Het was pas net middag en dus gingen we nog naar Yokohama. Dit was maar iets verder dan Kawasaki en dit is de op Tokyo na grootste stad van Japan. Ik wist ook dat er een van de grootste Chinatowns ter wereld is en dat ze bekend staan om een groot reuzenrad. Eenmaal daar aangekomen bleek dat ze ook een gratis dierentuin hadden, dus daar zijn we als eerst heengegaan. Het was niet veel soeps, de dieren hadden kleine verblijven en het was een kleine dierentuin. Het hoogtepunt was eigenlijk een gedeelte waar je een ticket kon krijgen met daarop een tijdstip. Dan moest je op dat moment daar weer heen gaan en kreeg je eerst instructies, want daarna kon je... cavia's en kippen aaien! Hahaha het was echt weer zo typisch Japans hoe dat allemaal in z'n werk ging. Je kon dan naar binnen en een klein kleedje pakken en dan kon dat kleedje op je schoot en dan moest je die cavia precies zo optillen zoals die vrouw tijdens de instructies voordeed en dan mocht je 20 minuten lang cavia's, kippen en muizen aaien! Ze hadden hier uiteraard ook speciale borsteltjes voor en het personeel maakt daar ook graag nog foto's van je met die dieren, dus nu hebben we een soort gezinsfoto met een hele fotogenieke cavia.

Hierna gingen we naar Minato Mirai, het gebied waar het reuzenrad stond. Onderweg kwamen we weer langs allemaal sakura, dus het was een leuke wandelroute. We kwamen er steeds meer achter dat het gewoon een soort pretpark was. Er was naast het reuzenrad ook een achtbaan, zo'n waterslide met van die boomstammetjes, nog een wat rustigere achtbaan, een 4D bios en nog veel meer attracties en kermisspelletjes. Die grote achtbaan had ik ook wel eens op internet gezien, dan verdwijnt de baan opeens in een gat in de grond, waar water uitkomt (nou ja een soort fontein schiet omhoog, ze verdrinken je verder niet of zo). Daarna gingen we daar nog wat grijpautomaten afstruinen, want ik ben op zoek naar Alpacasso knuffeltjes die ik spaar, maar ik ben ze helaas nog nergens tegen gekomen. Daarnaast heb ik wel weer een nieuw doel voor ogen, ik zag daar namelijk wel parkieten portemonnees en er bestaat er ook een die geel met blauw is, net als Boris, maar die hadden ze juist niet meer dus dat is nu mijn nieuwe uitdaging.

Daarna gingen we naar Chinatown om te eten, wat eigenlijk niet veel interessants was en daarna weer naar een arcade, die veel goedkoper was dan alle anderen. Dus daar hebben we nog een tijdje gedrumd en ik heb eindelijk Dance Dance Revolution gedaan!