Gisteren zijn we naar de Fushimiinari-taisha tempel gefietst, daar staat een hele lange rij van oranje tori poorten, een hele beroemde locatie in Kyoto. We liepen eerst zoals altijd langs een aantal winkeltjes die veel traditionele dingen verkopen. De weg naar tempels toe is daarom altijd erg leuk hier, de winkeltjes verkopen waaiers, tasjes, portemonneetjes, windchimes, zakdoeken, sjaaltjes, eetstokjes, geta en tabi (houten slippers en sokken), sleutelhangers, mobielhangers en natuurlijk hebben ze bijna allemaal een Hello Kitty hoekje. We liepen naar boven door meerdere poorten naar een tempel en achter die tempel begon in een hoekje tussen de bomen het pad. We liepen erdoorheen en kwamen na een paar minuten op een pleintje uit waar weer een tempel stond, toen zag ik op de plattegrond daar dat het hele pad 4 km lang was! Superlang dus en het leek ons erg mooi, maar we zijn toch maar weer terug gegaan. Iets verderop lag de Tofukuji tempel, deze stelde niet zo veel voor, maar had wel de grootste en oudste poort van Japan.
We fietsten een stuk verder naar de Kiyomizudera tempel. Hiervoor moesten we alweer een hele stijle weg op (met fiets en al dit keer) terwijl het minstens 36 graden was en de zon al de hele dag aan het schijnen was. Na een grote bak geschaafd ijs met siroop (dat verkopen ze hier echt overal) hebben we ook nog geta gekocht en gingen we verder omhoog naar de tempel. Waar we onze fietsen neerzetten was het al heel hoog, want het was echt heel stijl, maar daarna moesten we ook nog een paar trappen op om naar de verschillende poorten en tempels te komen. Er stond in een tempel een of ander raar beeld met 2 metalen slippers of zo en naast ons stond een Aziatische vrouw die tegen haar zoon van onze leeftijd zei 'You have to touch it. Just touch it! And don't have an affair!'. Waarschijnlijk keek ik erg vragend want een Japanse vrouw die naast ons stond legde uit dat mannen die slippers moeten aaien en dan zullen ze nooit vreemdgaan hahaha. Daarna kwamen we bij een gedeelte van de tempel waar je over heel Kyoto kon kijken en in de verte zagen we een oranje torentje uitsteken tussen de bergen op ongeveer dezelfde hoogte als waar wij stonden. We liepen verder en toen bleek dat je een pad kon volgen naar die toren in de verte. We liepen erheen en wij hadden verwacht dat het een topje zou zijn van een hele grote tempel, maar blijkbaar was het stukje wat we zagen gewoon het hele torentje. We liepen terug via een weg die beneden langs de tempel liep en kwamen bij een bron van heilig water. Je kon een trappetje op om onder een dakje te staan waar het water van naar beneden kwam vallen. Je kon dan met een lange stok met een bekertje op het eind het water opvangen en het drinken. Dit was een van de mooiste tempels waar we geweest waren en daarna gingen we weer naar het hostel om even af te koelen. Eerst hadden we dus een kamer met een stapelbed waar geen airco was maar wel een ventilator. Maar die ventilator moest je soort van opwinden en na een tijdje stopte hij ermee, dus het was alsnog vreselijk warm. De aardige man van het hostel zei dat we wel mochten verhuizen naar de 4 persoonskamer die wel airco heeft, aangezien die toch niet geboekt is. Nou dat was dus een supergoed idee, we liggen nu lekker koel in een ruime kamer met futons op de tatami vloer... hebben we dus toch nog op de vloer geslapen in Japan hihi.
Reacties
Een reactie posten