Gisteren gingen we naar de Gion Matsuri optocht. Het begon al om 9 uur 's ochtends, maar het zou een paar uur duren omdat ze allemaal straten af gaan. Het waren hele grote wagens, waar veel mensen bovenin zaten die traditionele kleding droegen en schudde met belletjes. De karren werden getrokken door heel veel mannen, maar de wagens moesten een bocht maken, aangezien wij bij een grote kruising stonden. Dat was nog een hele kunst, dus er liepen allemaal mannetjes met smalle houten latten. Die legden ze op de grond naast elkaar en maakten ze nat. Daarna trokken ze die wagen eroverheen en draaide het met heel veel moeite. Na elke draai hoorde je iedereen 'oooooh' en 'aaaaah' zeggen en klapten ze allemaal, alsof elke wagen de eerste was die dat deed. Het verbaasde me wel dat ze dat nog steeds zo doen, want met sommige karren waren ze echt 20 minuten bezig.
Na de optocht liepen we naar de Chion-in tempel. Die lag een stukje achter de Yasaka-jinja tempel. Daar hing blijkbaar de grootste bel van Japan, dus dat wilden we wel zien. We hadden daar best veel rondgelopen en kwamen bij een hele hoge trap uit. We dachten daar moet het wel zijn, want verder hebben we alles al gezien. Dus wij die trap op en er stond nog een tempel, maar geen grote bel. Daarna nog een trap op, maar daar was alleen een begraafplaats. Een paar oude Japanse mannetjes vroegen wat we zochten, maar wisten niks van die bel, dus wij waren van plan om weg te gaan. Toen we bijna beneden waren riep een van die mannetjes dat hij ergens verstopt achter een (vergeleken met de anderen) korte trap stond. En ja hoor, 10 traptreden op en inderdaad... het was best een grote bel.
Daarna fietsten we naar de Nishikikoji Food Market, maar om er te komen moesten we door een hele lange overdekte passage vol met winkels. De Food Market was achteraf niet zo interessant, dus gingen we een paar winkels binnen. Ik wou heel graag een yukata kopen, maar de grote department stores hebben alleen hele dure en bij veel winkeltjes kan je maar uit 10 soorten kiezen. We gingen naar binnnen in een winkel, wat achteraf een tweedehands winkel bleek te zijn, die er honderden had en bijna allemaal onder de 30 euro. Ik heb uiteindelijk een zwarte met gekleurde bloemen gekocht. Een een obi erbij, zo'n brede mooie band die eromheen moet en waar je achter een strik mee maakt. En blijkbaar moest er ook nog een soort lange dikke veter bij waarmee je je yukata vastmaakt, voor de obi eromheen gaat. Alles bij elkaar was ik 38 euro kwijt woehoe! En Evi heeft er ook een gekocht, een donkerblauwe met paarse bloemen.
We gingen curry eten en ik wilde heel graag mijn yukata aan naar het festival die avond, dus ik me omkleden op de wc daar. Dat ging prima tot die obi om moest en ik wou wel een mooie strik achter. We hadden een blaadje met getekende instructies meegekregen van die winkel, maar uiteindelijk was ik er echt minstens een half uur mee bezig. En dan loop ik daar op straat, zie ik dat de gemiddelde Japanner en gewoon een dikke knoop in legt! Onderweg naar de tempel begonnen wel twee oude vrouwtjes aan mijn yukata te frummelen, blijkbaar zat het toch net niet goed haha. Het festival stelde verder niet veel voor, de kraampjes waren hetzelfde en het was zelfs veel minder druk. Daarna ging ik met die yukata op het minifietsje en zelfs dat ging goed
Reacties
Een reactie posten