Gisteren zijn we naar het Shiba park gegaan. Hier staat ook de Zozoji tempel. Dit is een Boeddistische tempel, waarin ook een of andere dienst plaatsvond toen we erlangs liepen. We gingen in de tempel zitten en een stuk of 5 monniken waren op de grond in een rijtje aan het zingen (hoewel het meer klonk als een didjeridoe) en er zat er nog een in het midden te zingen en naar het altaar te buigen en hij had nog een hulpje die naast hem zat. Het was wel cool maar na 3 minuten was het afgelopen en begonnen ze dingen te verplaatsen waardoor we dachten dat er nog meer kwam. Dat gebeurde dus niet maar we bleven toch nog maar een half uur zitten omdat het buiten zo warm was en in de tempel was het een stuk koeler (waarschijnlijk maar 30 graden). Naast de tempel stonden heeeeel veel beeldjes in een paar hele lange rijen. Het waren allemaal stenen kinderbeeldjes en ze droegen allemaal gebreide mutsjes en slabbetjes en sommigen echte kinderkleertjes. Ze hadden ieder een soort stenen vaasje waar gekleurde windmolentjes en bloemen in stonden. Later kwamen we erachter dat dit allemaal miskramen waren. De rijen beelden bleken echt nog een aantal straten lang door te lopen, dus dat was wel bizar.
We liepen verder naar de Tokyo Tower. Deze is hetzelfde als de Eiffeltoren, maar dan iets hoger, rood-wit geverfd voor vliegverkeer veiligheid en 55 jaar geleden gebouwd. We gingen naar het Main Oberservationdeck, wat 150 meter hoog was. Je kon ook nog op 250 meter hoogte, maar dit leek ons wel hoog genoeg. Helaas konden we Mount Fuji niet zien, maar wel een groot gedeelte van Tokyo. Toen we weer beneden waren heb ik weer een crêpe op. Dit keer de Strawberry Cheesecake Special, met slagroom, een bol ijs, een punt cheesecake, aardbeien en aardbeiensaus. Het was echt gestoord bedacht ik me halvewege, maar ja toen moest ik hem opeten ook. Ik dacht dat ik doodging, maar het is me gelukt!
We liepen weer via de tempel terug, waar een man aan ons vroeg of hij een foto van ons moest maken. We dachten 'tja waarom niet?' en hij stelde zich voor en zei dat hij Australisch was, maar nu hier woonde en bla bla bla, een heel gesprek. Wij gingen bovenaan een trap staan en hij nam vanaf beneden een foto. Het was een brede trap, met in het midden een reling waar hij precies voor stond. Hij liep na het maken van de foto enthousiast de trap op om ons de foto te laten zien en BAM! Hij krijgt keihard die reling in zijn ballen! Wij moesten een beetje lachen en hij gooide zijn koffertje op de grond om er even op te knielen, zijn ballen vast te houden en uitgebreid pijn te lijden. Wij dachten echt 'ooooohh awkward... wat nu?' En die man maar lullen over hoeveel pijn het deed en dat hij het goed vond dat we zo eerlijk waren en gewoon aan het lachen waren. En 10 minuten later zat ie daar nog steeds dus wij dachten echt hier komen we nooit vanaf want we zouden ook nog een foto van hem maken. Uiteindelijk hoefde dat niet meer want daar was het allemaal al iets te genant voor (joh!) en we vroegen ons achteraf af of hij niet een hele erge aansteller was, want hij zat echt nog een kwartier te miepen. Of we zijn gefilmd voor een verborgen camera programma en half Japan lag een week later helemaal dubbel om ons, we zullen het nooit weten...
Onderweg naar ons hostel zijn we bij Harajuku nog even uit de trein gestapt om weer naar Takeshita-dori te gaan waar ik toch nog maar 2 tassen heb gekocht die ik zondag al had gezien. Dus nu heb ik een kloktas, met een konijntje met een roze strikje en een koekjestas! We gingen terug naar het hostel en we gingen Okonomiyaki eten in een van de straten rondom Nakano Broadway, daar zitten namelijk ongelofelijk veel restaurants. Okonomiyaki is een soort van grote omelet met groente, vlees en/of vis erin en dan wordt het op het eind ook nog ingesmeerd met saus. Het restaurant heeft tafeltjes met een bakplaat erin, want je hoort je bakje ingredienten zelf te roeren en op de bakplaat te maken. We wisten niet echt hoe en het bestellen duurde ook al erg lang door het gebrek aan een Engelse kaart en ons slechte Japans. Uiteindelijk was die knul zo aardig om het voor ons op ons tafeltje te maken en het was erg lekker. Daarna hebben we nog even gewinkeld en heb ik 3 cd's weten te bemachtigen voor nog geen 6 euro en het allerschattigste lenzenbakje ooit (nog meer koekjes!).
Reacties
Een reactie posten